Advertisement
             |
31 فروردين 1393 ساعت 21:09
dermatology&beauty
تجهیزات پزشکی


English Arabic French German Italian Japanese Russian Spanish Persian

   
 

بوی بد دهان  چاپ   ایمیل

مقدمه

هالیتوز یا بوی بد دهان، یک شکایت شایع در بین بیماران مراجعه کننده به مطب متخصصان داخلی،گوش و حلق و بینی، دندانپزشکان و پزشکان عمومی می باشد، اکثر بیماران بدون گرفتن نتیجه خاصی، از مراکز درمانی خارج می شوند و گاه این پدیده باعث بروز مسایل جدی در خود و خانواده آنها می گردد. هالیتوز مشکلی شایع است و گفته می شود که می تواند بطور متناوب، اکثر افراد بالغ را دچار کند.

اهمیت بررسی هالیتوز

بد بویی دهان با آزار دیگران به صورت یک مانع در برخوردهای اجتماعی عمل می کند و باعث کاهش کارایی فرد می شود.فردی که از بوی بد دهان خود آگاه است ممکن است به گونه ای نسبت به پاکی دهان دچار وسواس شود که به کارایی وی مداخله کند.

هالیتوز نشانه ای از یک وضعیت غیر طبیعی است که نیاز به تشخیص و درمان دارد. در موارد بیمار، متوجه آن نیست و گاهی نه فقط اطرافیان بلکه در مواردی پزشک هم به بیمار اظهار نمی کند که بد بویی دهان دارد. باید توجه داشت که در حالت عادی و طبیعی و تحت شرایط نرمال تنفس، عاری از بو می باشد. به طور طبیعی دهان هر کسی بوی خاصی دارد که آن راHuman odor می گویند. بوی دهان کودکان نه تنها خوش بو، بلکه مطبوع می باشد. به هر حال به تدریج با بالا رفتن سن، بوی دهان حالت مطبوع خود را از دست می دهد، ولی به طور نرمال بد بو نمی شود، چون بویی که از دهان متصاعد می شود می تواند از حفره دهان یا از دستگاه تنفس منشأ گرفته باشد. به طور کلی بوی دهان با علل دهانی، با بستن دهان کاهش نمی یابد.

بوی بد دهان می تواند دلایل فیزیولوژیکی یا پاتولوژیکی داشته باشد و می تواند علامتی(Sing) از یک پاتولوژیک معینی باشد که بیمار از آن بی اطلاع است یا یک علامت(Symptom) باشد وقتی بیمار از بد بو بودن تنفس شکایت می کند. چون هوای اتمسفری که در محیط اطراف است و به وسیله افراد مختلف در طی عمل دم فرو برده می شود هیچ بوی مشخص و مخصوصی ندارد.

بوی بد دهان به طور اختصاصی موقع بیدار شدن از خواب هنگام صبح بیشتر از سایر اوقات روز است. همچنین قبل از مسواک زدن بیشتر است تا بعد از مسواک زدن. به خصوص بعد از خوردن ادویه زیاد یا رژیم غذایی بودار، بو بیشتر می شود.

غذاها نیز در ایجاد بوی بد دهان دخالت دارند. سیر و پیاز و امثال آنها که تکلیف شان روشن است. غذاهایی که پروتئین زیاد و مواد قندی کمی دارند به علت ایجاد مواد سولفوردار باعث بد بو یی دهان می شود. در زمان قاعدگی و تخمک گذاری نیز بوی دهان افزایش می یابد. در جریان حاملگی هم دهان بد بو می شود که علت را تورم لثه و مخاط دهان می دانند. تعدادی از بیماری های داخلی هم می توانند باعث بد بویی دهان شوند. نارسایی مزمن کلیه از این قبیل است. مورد دیگر عفونت های ریوی است که بد بو شدن دهان از اولین علایم این بیماریهاست.

بعضی از بیماری های مقاربتی از قبیل سوزاک و مراحلی از سیفیلیس و ویروس تب خال نیز می توانند هالیتوزیس ایجاد کنند. به جز اینها، سینوزیت مزمن، وجود اجسام خارجی در بینی، بعضی اختلالات گوارشی و سایر بیماری هایی که باعث کم شدن جریان بزاق می شوند هم ذکر گردیده است. محققان معتقدند آنهایی که یک رژیم غذایی گوشتی دارند بوی دهان در آنان نسبت به گیاه خواران بیشتر است. افرادی که پوست تیره تر دارند بیشتر از سفیدپوستان و زنان بیشتر از مردان بوی دهان دارند.

در یک بررسی در ژاپن که بر روی دانشجویان زن بهداشت دندان انجام شد مشخص شد که، نیمی از آنان گاهی اوقات هالیتوز دارند.

در برخورد با بوی بد دهان اولین کار تعیین این نکته است که آیا بوی بد فقط توسط بیمار احساس می شود یا آنکه توسط پزشک یا دیگران نیز قابل تشخیص است. چنانچه وجود بو توسط پزشک یا فرد دیگری غیر از بیمار تایید نشود، مشکل روانی در کار است و می تواند حتی دلالت بر بیماری های روانی جدی نماید. اما در این نتیجه گیری که بویی وجود ندارد نباید شتاب کرد، زیرا هالیتوز ممکن است منقطع باشد.

درمان

غالباً توجه به بهداشت دهان و رسیدگی به وضع دندان مشکل را برطرف می کند. مسواک زدن ساده، بخصوص اگر همراه با مسواک زدن سطح زبان باشد، برای نفس صبگاهی کافی است. شست و شوی دهان با یک محلول دهانشویه آنتی سپتیک نیز مفید است. نفس گرسنگی بعد از خوردن غذا یا حتی آب کشیدن دهان بر طرف می شود. بوی دهان ناشی از خشکی دهان به هر علتی که باشد با مرطوب کردن دهان بهبود می یابد. این کار می تواند به کمک نوشیدن جرعه های مکرر آب، جویدن آدامس های بدون قند، ترکیبات حاوی کربوکسی متیل سلولز سدیم درصد یا داروهای محرک ترشح بزاق مثل بتانکل یا پیلوکارپین انجام شود. ضایعات ویژه دهان، بینی، سینوسها، حلق، معده، ریه ها و بیماری های سیستمیک باشد تشخیص داده و درمان شوند. ممکن است استفاده از دهانشویه ها به طور موقت باعث کاهش بوی دهان شود به ویژه دهانشویه های حاوی کلر هگزیدین مفید گزارش شده اند.

هنگامی که اقدام های درمانی که تاکنون توضیح داده شد، برای از بین بردن عوامل دهانی به عنوان ایجاد کننده بوی بد دهان در مدت زمان نسبتاً کوتاه، جهت بهبود این وضعیت موثر واقع نشد، به بیماری های سیستمیک یا عوامل موضعی غیر از آنهایی که در حفره دهان هستند باید مظنون شد. همچنین می توان از تست های لابراتوری، شمارش کامل خون و آنالیز ادرار و غیره استفاده نمود. همینطور مشاوره پزشکی بایستی صورت گیرد.

فرشته پیشقدم

منابع

_ قدیمی، رضا. بوی بد دهان و درمان آن

_ بهرامی، غلامرضا. بهداشت دهان و دندان

_ اینترنت

_ ماهنامه پزشکی دانشگاه شهید بهشتی تهران. شماره18. 1385

نوشتن نظر
نام:
ايميل:
نظر:

كد:* Code


بيننده: 705

ارسال نظر
 
Copyright © 2009 Pezeshkanemrooz.com - Email: peyk@pezeshkanemrooz.com